เบธ แฮมแมค ประธานธนาคารกลางสหรัฐฯ (เฟด) สาขาคลีฟแลนด์ กล่าวเมื่อวันพฤหัสบดีว่า เธอไม่เห็นด้วยกับแนวคิดที่ว่าเฟดจำเป็นต้องปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยอย่างรวดเร็วและรุนแรงมากขึ้น เพื่อรับมือกับเงินเฟ้อที่ยังอยู่ในระดับสูงและมีแนวโน้มขยายวงกว้างขึ้น
แฮมแมคกล่าวระหว่างการเข้าร่วมงานที่มหาวิทยาลัยแห่งรัฐโอไฮโอว่า เฟดจำเป็นต้องดำเนินนโยบายการเงินให้อยู่ในระดับเข้มงวด (Restrictive Monetary Policy) เพื่อช่วยให้อัตราเงินเฟ้อกลับลงสู่เป้าหมาย 2% ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง เพราะหากไม่สามารถควบคุมเงินเฟ้อได้ ก็มีความเสี่ยงที่ประชาชนและภาคธุรกิจจะเริ่มปรับเปลี่ยนมุมมองและพฤติกรรมไปสู่การคาดการณ์ว่าเงินเฟ้อจะอยู่ในระดับสูงต่อเนื่อง
เธอมองว่า การทยอยปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยในขนาดที่น้อยลง แต่ดำเนินการอย่างต่อเนื่องและถี่ขึ้น จะช่วยให้ภาคธุรกิจและครัวเรือนสามารถปรับตัวได้ง่ายกว่า อีกทั้งยังสร้างผลกระทบต่อเศรษฐกิจโดยรวมน้อยกว่าการปรับขึ้นดอกเบี้ยครั้งละมาก ๆ อย่างไรก็ตาม แม้ข้อมูลเศรษฐกิจล่าสุดจะสะท้อนว่าแรงกดดันด้านเงินเฟ้อกำลังเคลื่อนไหวไปในทิศทางที่ไม่พึงประสงค์ แต่เธอยังไม่เห็นว่าขณะนี้เป็นเวลาที่เหมาะสมสำหรับการเร่งขึ้นดอกเบี้ยอย่างรุนแรง โดยระบุว่าเฟดอาจต้องพิจารณาใช้มาตรการที่เข้มข้นขึ้น หากดำเนินนโยบายล่าช้าจนตามสถานการณ์เงินเฟ้อไม่ทัน แต่เธอไม่คิดว่าเฟดกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ดังกล่าวในขณะนี้
ทั้งนี้ แฮมแมคเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่เฟดที่สนับสนุนการขึ้นดอกเบี้ยมาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ช่วงแรก เพื่อบรรเทาแรงกดดันด้านราคา โดยในการประชุมเดือนกันยายน เฟดปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย 0.25% สู่กรอบ 3.75–4.00% หลังจากคงดอกเบี้ยในการประชุมเดือนกรกฎาคมและตุลาคม ซึ่งเธอได้แสดงความเห็นคัดค้านการตัดสินใจดังกล่าวทั้งสองครั้ง
ตลาดการเงินโดยทั่วไปคาดการณ์ว่า เฟดจะปรับขึ้นดอกเบี้ยอีก 0.25% ในการประชุมวันที่ 8–9 ธันวาคม อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านี้ในสัปดาห์เดียวกัน คริสโตเฟอร์ วอลเลอร์ ผู้ว่าการเฟดซึ่งมีอิทธิพลต่อทิศทางนโยบายการเงิน ได้ส่งสัญญาณสนับสนุนการขึ้นดอกเบี้ยถึง 0.50% ในการประชุมเดือนหน้า หลังตัวเลขเงินเฟ้อผู้บริโภคของสหรัฐฯ ในเดือนตุลาคมออกมาสูงกว่าที่ตลาดคาดการณ์ไว้ ขณะที่เจ้าหน้าที่เฟดบางส่วนกลับสนับสนุนการปรับขึ้นดอกเบี้ยอย่างค่อยเป็นค่อยไป ด้วยเหตุผลสอดคล้องกับมุมมองของแฮมแมค
นอกจากนี้ แฮมแมคยังย้ำว่า ความเห็นเกี่ยวกับทิศทางอัตราดอกเบี้ยของเธอไม่ได้เป็นคำมั่นสัญญาหรือข้อผูกพัน และไม่ใช่การส่งสัญญาณล่วงหน้า (Forward Guidance) แต่เป็นเพียงการประเมินแบบมีเงื่อนไขว่าเศรษฐกิจอาจเคลื่อนไปในทิศทางใดในอนาคต
ที่มา : Reuters
